Við forðumst orð og orðasambönd sem útiloka, alhæfa eða gera ráð fyrir ákveðnum veruleika notenda. Notum hlutlaus orð þegar hægt er. Oftast er engin þörf á að minnast á kyn fólks í texta.

Forðumst setningamyndun sem inniheldur kyngreind fornöfn eða lýsingarorð sem taka á sig kynjaðar endingar.

Dæmi

Verum skýr varðandi hver „talar“ á vefnum (stofnunin), við hvern (notandann) og aðra aðila sem mögulega koma við sögu. Það auðveldar notendum að skilja efnið.

Þú
Nota má fornafnið „þú“ í texta og ávarpa lesandann beint. Ef efnið er ætlað mörgum notendahópum er gott að útskýra samhengið betur.

Við
Nota má fornafnið „við“ í texta ef það er skýrt hver talar. Notendaprófanir koma að góðum notum hér. Öruggara er að nota nafn stofnunar eða starfsheiti þess sem talar.

Þriðji aðili
Ef þriðji aðili kemur mikið við sögu í greininni er mikilvægt að halda samræmi og nota alltaf sama orðið fyrir þann aðila.

Ef misræmi er milli orðanotkunar í lögum og þeirra orða sem fólk notar sín á milli notum við heldur orð og hugtök sem almenningur notar.

Ef talið er að slíkt gæti valdið misskilningi hjá notendum er hægt að vísa til lagalegs hugtaks við upphaf textans.

Dæmi