Fyrsta sýking með veirunni sem veldur ristli leiðir til sjúkdómsins sem kallast hlaupabóla á íslensku. Veiran kallast Varicella zoster eða Herpes zoster og er skyld frunsuveiru (Herpes simplex) og er eins og hún til staðar ævilangt eftir fyrstu sýkinguna, dulin í skyntaugum og haldið í skefjum af ónæmiskerfinu. Ristill kemur fram með útbrotum á húð þegar ónæmiskerfi nær ekki að halda aftur af veirunni. Í hvert sinn sem ristilútbrot koma fram eru þau yfirleitt bundin við svæði sem ein taug sendir merki frá. Sumir fá ristil endurtekið. Þeir sem fá endurtekinn ristilútbrot fá þau oft á sama húðsvæði.
Líkur á ristli aukast þegar starfsemi ónæmiskerfisins raskast, með hækkandi aldri, við notkun ónæmisbælandi lyfja og þegar sjúkdómar hafa áhrif á beinmerg eða aðra þætti ónæmiskerfisins.
Fyrir utan verki/óþægindi í útbrotunum eru bakteríusýkingar helsti bráði fylgikvilli ristils. Langvarandi sársauki og viðkvæmni fyrir snertingu getur verið til staðar í húðinni eftir að útbrot hafa gróið (e. postherpetic neuralgia/PHN, 10-20% fá PHN eftir ristil). Ef ristill kemur fram á ítaugunarsvæði andlitstaugarinnar við auga getur hann valdið blindu á því auga.