Verklag um fylgdarlaus börn sem eru umsækjendur um alþjóðlega vernd
Þjónustuaðili:
Þetta verklag er nýtt og enn í vinnslu.
Í þessari handbók er að finna sameiginlegt verklag Útlendingastofnunar, Vinnumálastofnunar, Barna- og fjölskyldustofu, Lögreglunnar á Suðurnesjum, Ríkislögreglustjóra og barnverndarþjónustna.
Mismunandi málsmeðferðir Útlendingastofnunar
Mál fylgdarlausra barna sem eru umsækjendur um alþjóðlega vernd eru ólík eftir þeirri málsmeðferð sem fram fer hjá Útlendingastofnun. Þessum viðauka er ætlað að skýra betur farveg mála fylgdarlausra barna eftir tegund máls.
Skýring á málsmeðferð: Málsmeðferðin grundvallast á því að unnt er að taka mál umsækjanda til forgangsmeðferðar þegar ákveðin skilyrði liggja fyrir, sbr. 1. mgr. 29. gr. laga um útlendinga. Það kemur helst til skoðunar ef umsókn umsækjanda er metin bersýnilega tilhæfulaus og hann kemur frá öruggu upprunaríki. Forgangsmeðferð á sjaldnast við í málum fylgdarlausra barna.
Ef umsækjandi kemur frá öruggu upprunaríki og umsókn hans er metin bersýnilega tilhæfulaus, fer mál umsækjanda í svokallaða forgangsmeðferð.
Í viðtali er barni gert það sérstaklega ljóst að málið sæti forgangsmeðferð. Þá er barni leiðbeint um að niðurstaða í slíkum málum sé alla jafna synjun og að synjun fylgi brottvísun. Barni er þó boðið að draga umsókn sína til baka, til þess að fá ekki brottvísun og fara frekar sjálfviljugt innan ákveðins frests.
Þá er alla jafna birt órökstudd ákvörðun í málum sem sæta forgangsmeðferð á grundvelli þess að umsókn barns sé bersýnilega tilhæfulaus.
Barn á þess kost að óska eftir rökstuðningi innan 14 daga. Ef slík beiðni berst Útlendingastofnun innan frests er fjallað um aðstæður barns í heimaríki, hvort barn eigi þar foreldra eða forsjáraðila sem geta tekið við því og hvort barni sé unnt að snúa aftur til heimaríkis. Eftir atvikum er fjallað um það hvort þar séu til staðar virk barnaverndaryfirvöld. Þá er ávallt metið hvort umsækjandi eigi á hættu ofsóknir, sbr. 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga, hvort aðstæður í heimaríki barns séu slíkar að það eigi rétt á viðbótarvernd, sbr. 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga og hvort barn hafi ríkar ástæður til að fá mannúðarleyfi, sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga.
Í forgangsmálum er barn spurt um aðstæður í heimaríki, ástæður flótta og möguleika barns á að snúa til baka til heimaríkis.
Í forgangsmálum er að öllu jöfnu ekki veittur frestur til framlagningar greinargerðar, enda ákvarðanir alla jafna birtar samdægurs í viðtali eða degi síðar.
Ef það er mat Útlendingastofnunar að aðstæður barns séu slíkar að barn getið dvalið í heimaríki, er umsókn barns um alþjóðlega vernd synjað, sbr. 1. og 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Einnig er barni þá brottvísað til heimaríkis. Alla jafna fá börn ekki endurkomubann á Schengen svæðið.
Kærufrestur er fimm dagar.
Kæra frestar ekki réttaráhrifum.
Öllum börnum stendur til boða að fá aðstoð við að snúa til baka til heimaríkis vilji þau fara sjálfviljug, ef þau óska eftir því innan þess frest sem þeim er veittur til að yfirgefa landið.
Þegar staðfest er að barn fái ekki efnismeðferð á Íslandi, er það heimferða- og fylgdadeild ríkislögreglustjóra (HOF) sem flytur barn til heimaríkis.
Þegar flytja á barn til heimaríkis í forgangsmáli þarf aðkomu barnaverndarþjónustu á Íslandi og Barna- og fjölskyldustofu í aðdraganda flutningsins.
Barnaverndarþjónusta metur hvort þörf sé á að starfsmaður þjónustunnar taki þátt í fylgd barns til heimaríkis.
Ef það er mat Útlendingastofnunar að umsókn barns sé ekki bersýnilega tilhæfulaus og að aðstæður barns séu ekki tryggðar í heimaríki af tilteknum ástæðum, hlýtur mál barns hefðbundna efnismeðferð.