Verklag um fylgdarlaus börn sem eru umsækjendur um alþjóðlega vernd
Þjónustuaðili:
Þetta verklag er nýtt og enn í vinnslu.
Í þessari handbók er að finna sameiginlegt verklag Útlendingastofnunar, Vinnumálastofnunar, Barna- og fjölskyldustofu, Lögreglunnar á Suðurnesjum, Ríkislögreglustjóra og barnverndarþjónustna.
Mismunandi málsmeðferðir Útlendingastofnunar
Mál fylgdarlausra barna sem eru umsækjendur um alþjóðlega vernd eru ólík eftir þeirri málsmeðferð sem fram fer hjá Útlendingastofnun. Þessum viðauka er ætlað að skýra betur farveg mála fylgdarlausra barna eftir tegund máls.
Skýring á málsmeðferð: Málsmeðferðin grundvallast á Dyflinnarreglugerðinni og ef mál umsækjanda sætir umræddri málsmeðferð er annað aðildarríki sem ber ábyrgð á umsókninni. Það þýðir að umsækjandi hafi sótt um vernd í öðru aðildarríki, hafi fengið útgefna vegabréfsáritun af öðru aðildarríki, hafi dvalarleyfi í öðru aðildarríki, eigi fjölskyldu eða fjölskyldumeðlimi í öðru aðildarríki eða sé með áritun og hafi farið yfir landamæri ríkisins með lögmætum eða ólögmætum hætti.
Ef umsækjandi um alþjóðlega vernd finnst í Eurodac gagnagrunni, er með áritun í vegabréfi sínu eða framvísar dvalarleyfiskorti þegar hann sækir um alþjóðlega vernd, hlýtur umsókn hans málsmeðferð á grundvelli Dyflinnarreglugerðarinnar.
Útlendingastofnun sendir Info Request eftir atvikum, þá aðallega ef takmarkaðar upplýsingar eða gögn eru í máli umsækjanda. Er slíkt gert til þess að kanna hvort viðkomandi ríki beri í raun ábyrgð á umsókn umsækjanda.
Útlendingastofnun sendir eftir atvikum Take Back eða Take Charge beiðni til viðtökuríkis, þ.e. þess lands sem ber ábyrgð á umsókn umsækjanda.
Í máli fylgdarlauss barns er ávallt metið hverjar einstaklingsbundnar aðstæður þess eru. Í hverju Dublin máli fer fram sjálfstæð rannsókn á því hvort viðtökuríki geti staðið við skuldbindingar sínar til að tryggja umönnun, nauðsynlega grunnþjónustu og málsmeðferð barns. Þá eru aðstæður í viðtökuríki kannaðar með tilliti til þess hvort barn eigi þar foreldra, aðra forsjáraðila eða eftir atvikum hvort þar séu virk barnaverndaryfirvöld.
Í Dublin máli er barn spurt út í aðstæður þess í viðtökuríkinu og þá þjónustu sem barn kann að hafa fengið þar í landi.
Í Dublin máli hefur löglærður talsmaður sjö daga til þess að skila greinargerð vegna málsins.
Ef það er mat Útlendingastofnunar að aðstæður í viðtökuríki séu á þann veg að barn fái þar réttláta málsmeðferð, er barni synjað um efnismeðferð, sbr. c. liður 36. gr. laga um útlendinga og er málinu frávísað. Ef það er hins vegar mat Útlendingastofnunar að aðstæður barns í viðtökuríki séu slíkar að réttindi umsækjanda séu ekki tryggð, taka íslensk stjórnvöld ábyrgð á umsókninni og málið er sett í efnismeðferð hjá stofnuninni.
Ákvörðun um synjun á efnismeðferð í Dublin máli sætir sjálfkrafa kæru til kærunefndar útlendingamála.
Kæra frestar að jafnaði réttaráhrifum og framkvæmd ákvörðunar sem þýðir að barnið verður ekki flutt úr landi á meðan kærunefnd útlendingamála fjallar um mál þess.
Niðurstöður kærunefndar útlendingamála geta verið af þrennum toga:
Í fyrsta lagi getur kærunefnd útlendingamála staðfest ákvörðun Útlendingastofnunar.
Í öðru lagi getur kærunefnd útlendingamála vísað málinu aftur til meðferðar hjá Útlendingastofnun.
Í þriðja lagi getur kærunefnd útlendingamála vísað málinu til Útlendingastofnunar og lagt fyrir stofnunina að taka mál barns til efnismeðferðar.
Í þeim tilfellum sem umsækjandi vill una ákvörðun Útlendingastofnunar þarf barnið eða skipaður talsmaður þess að senda tilkynningu þess efnis á kærunefnd útlendingamála, sem tilkynnir Útlendingastofnun um niðurfellingu máls.
Þegar staðfest er að barn fái ekki efnismeðferð á Íslandi útbýr Útlendingastofnun verkbeiðni um flutning til viðtökuríkis.
Hvort sem barn unir ákvörðun Útlendingastofnunar eða fær synjun um efnismeðferð á Íslandi, er það heimferða- og fylgdadeild ríkislögreglustjóra (HOF) sem flytur barn til þess ríkis sem ber ábyrgð á umsókn þess.
HOF sendir tilkynningu til viðtökulands í gegnum Dublin netið um að von sé á barni og ber yfirvöldum í því landi skylda til að undirbúa komu þess.
Þrátt fyrir að flutningur fari fram í gegnum Dublin netið er mikilvægt að HOF haldi barnaverndarþjónustu á Íslandi upplýstri um flutninginn.
Barnaverndaryfirvöld á Íslandi þurfa almennt ekki að hafa samband við barnaverndaryfirvöld í viðtökulandi til þess að skipuleggja móttöku þegar um Dublin mál er að ræða.
Barnaverndarþjónusta metur hvort þörf sé á að starfsmaður þjónustunnar taki þátt í fylgd barns til viðtökulands.