Sérhver einstaklingur á að geta skilið hvaða upplýsingar eru skráðar um hann, í hvaða tilgangi þeirra er aflað og hvernig þær eru notaðar. Persónuverndarlöggjöfin byggir á þeirri meginhugmynd að einstaklingar eigi að halda yfirsýn yfir eigin upplýsingar, jafnvel þegar þær eru afhentar fyrirtækjum, stofnunum eða öðrum aðilum.

Þess vegna veita lögin einstaklingum ákveðin réttindi. Einstaklingur á til dæmis rétt á að vita hvort verið sé að vinna með upplýsingar um hann, fengið að sjá þær og fengið rangar upplýsingar leiðréttar. Við ákveðnar aðstæður getur fólk líka farið fram á að upplýsingum verði eytt, að notkun þeirra verði takmörkuð eða mótmælt vinnslu sem það telur ósanngjarna eða óþarfa. Einnig getur verið réttur til að fá upplýsingar afhentar á formi sem auðvelt er að flytja á milli ábyrgðaraðila.

Þessi réttindi eru mikilvæg vegna þess að upplýsingar um fólk geta haft raunveruleg áhrif á daglegt líf þess. Þær geta ráðið því hvernig þjónusta er veitt, hvaða ákvarðanir eru teknar og hvaða mynd er dregin upp af einstaklingi. Réttindin eiga því að hjálpa fólki að halda ákveðinni stjórn, spyrja spurninga og krefjast skýringa þegar þörf er á.

Markmiðið er að tryggja sanngirni, gagnsæi og traust. Þegar persónuupplýsingar eru meðhöndlaðar af virðingu og ábyrgð styrkir það bæði réttindi einstaklinga og gæði þeirrar þjónustu sem þeir fá.