Land og skógur
Endurheimt skóga - Bonn-verkefni
Skógræktarverkefni hafa í auknum mæli beinst að því að breiða út á ný skóglendi á illa grónu landi til að sporna gegn jarðvegseyðingu, bæta umhverfisskilyrði og auka útivistarmöguleika. Þar er áhersla lögð á endurheimt birkiskóga og birkikjarrs með víði og reyni til að ýta undir útbreiðslu náttúruskóga.
Hekluskógaverkefnið miðar að því að rækta upp birkiskóga og víðikjarr í nágrenni Heklu til að minnka vikurfok eftir eldgos og sporna gegn jarðvegseyðingu. Verkefnið er byggt á rannsóknum Úlfs Óskarssonar skógfræðings og hófst formlega árið 2005 með samvinnu landeigenda, skógræktarfélaga og opinberra aðila.
Verkefnið nær yfir um 90.000 hektara, eða 1% af Íslandi, þar sem stór hluti landsins er illa gróinn og berskjaldaður fyrir rofi. Það er unnið í þremur þrepum:
Stöðvun sandfoks og uppgræðsla illa farins lands.
Gróðursetning birkis og víðitegunda til að mynda náttúrulegt skóglendi.
Náttúruleg útbreiðsla skóglendis með sjálfsáningu á komandi árum og áratugum.
Fjöldi sjálfboðaliða, félagasamtaka og skóla hefur tekið þátt í verkefninu, sem stuðlar að endurheimt þeirra birkiskóga sem áður vörðu svæðið fyrir gosösku frá Heklu og öðrum nálægum eldstöðvum.
Nánari upplýsingar á vef Hekluskóga
Þorláksskógar eru skógræktarverkefni á Hafnarsandi í Ölfusi, unnið í samstarfi við sveitarfélagið Ölfus. Markmiðið er að rækta upp skóg til að skýla byggðinni í Þorlákshöfn, breiða út náttúruskóga og skapa verðmæta nytjaskóga á áður ófrjósömu landi ásamt auknum möguleikum til útivistar.
Þingskógar er óformlegt heiti á Bonn-verkefnum í Þingeyjarsýslu þar sem unnið hefur verið að vernd og uppgræðslu í áratugi og vilji er til að breiða út náttúruskóga á ný.
Loks er í undirbúningi Bonn-verkefni á Reykjanesskaga.
Landgræðsluskógar eru skógræktar- og uppgræðsluverkefni sem skógræktarfélögin standa fyrir í samstarfi við Land og skóg og umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytið. Verkefnið miðar að því að græða upp rýr og illa gróin svæði með skógi. Í því skyni hefur verið gróðursett um 1 milljón trjáplantna árlega frá 1990.
Um 100 ræktunarsvæði eru til um landið, flest á landi sveitarfélaga, ríkis eða skógræktarfélaga. Gerðir eru þinglýstir samningar um svæðin, sem tryggja að þau séu opin almenningi til útivistar. Skógræktarfélögin sjá um landval, friðun, gróðursetningu og umhirðu skógarins, sem hefur leitt til þess að mörg svæði eru nú kjörin til gönguferða og útivistar.