Fara beint í efnið
Hæstiréttur Íslands Forsíða
Hæstiréttur Íslands Forsíða

Hæstiréttur Íslands

Hæstiréttur Íslands

Mál nr. 2018-252

Fimmtudagurinn 13. desember 2018

Garðabær (Ásgeir Þór Árnason lögmaður)

gegn

íslenska ríkinu (Ólafur Helgi Árnason lögmaður)

Lykilorð

Áfrýjunarleyfi. Hafnað. Skaðabætur. Stjórnarskrá. Stjórnsýsla

Ákvörðun Hæstaréttar.

Samkvæmt 4. mgr. 16. gr. laga nr. 50/2016 um dómstóla standa að ákvörðun þessari hæstaréttardómararnir Þorgeir Örlygsson, Markús Sigurbjörnsson og Viðar Már Matthíasson.

Með beiðni 5. desember 2018 leitar Garðabær eftir leyfi Hæstaréttar til að áfrýja dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 15. nóvember sama ár í málinu nr. E-3410/2016: Garðabær gegn íslenska ríkinu, á grundvelli 1. mgr. 175. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Íslenska ríkið leggst ekki gegn beiðninni.

Mál þetta lýtur að kröfu leyfisbeiðanda um skaðabætur úr hendi íslenska ríkisins vegna tjóns sem hann kveðst hafa orðið fyrir og rekja megi til þess að fjárveiting íslenska ríkisins til rekstrar nánar tilgreinds hjúkrunarheimilis í sveitarfélaginu hafi ekki verið fullnægjandi. Héraðsdómur Reykjavíkur sýknaði íslenska ríkið af kröfu leyfisbeiðanda.

Leyfisbeiðandi byggir á því að niðurstaða málsins geti verið fordæmisgefandi um skyldu íslenska ríkisins „til að standa straum af kostnaði við að reka starfsemi sem því er skylt að sinna samkvæmt efnislegum réttarheimildum eða á grundvelli samningsskuldbindingar þó ekki hafi verið áætlað nægt fé til þess í fjárlögum.“ Niðurstaðan kunni því að hafa almenna þýðingu um beitingu réttarreglna og samfélagslega þýðingu að öðru leyti. Þá telur leyfisbeiðandi að þörf sé á skjótri og endanlegri úrlausn, annars vegar vegna brýnna hagsmuna sinna þar sem fjárframlög dugi ekki til rekstrarins og hins vegar vegna almennra hagsmuna sveitarfélaga, því fleiri sveitarfélög hafi gert sambærilega samninga og leyfisbeiðandi og þurft að greiða með rekstri hjúkrunarheimila vegna skorts á fjárframlagi íslenska ríkisins. Jafnframt byggir leyfisbeiðandi á því að líta beri til þess hvort líkur séu á að Hæstiréttur myndi samþykkja áfrýjun til réttarins eftir að það hefði verið dæmt í Landsrétti á grundvelli 1. mgr. 176. gr. laga nr. 91/1991.

Að öllu virtu er ekki fullnægt því skilyrði 1. mgr. 175. gr. laga nr. 91/1991 að þörf sé á að fá endanlega niðurstöðu Hæstaréttar í málinu með skjótum hætti. Er beiðninni því hafnað.

Hæstiréttur Íslands

Hafa samband

Sími: 510 3030
Netfang: haestirettur@haestirettur.is

Opnun­ar­tímar

Skrifstofa Hæstaréttar er opin frá kl. 9:00 - 12:00 og 13:00 - 15:00 mánudaga til fimmtudaga
og kl. 9:00 - 12:00 föstudaga.

Heim­il­is­fang

Hæstiréttur
Dómhúsinu við Arnarhól
Lindargötu 2
101 Reykjavík

Kennitala: 650169-4419
Reikningsnúmer: 0101-26-69580

Samfé­lags­miðlar

Instagram


Rafræn vöktun
Vöktun á dómhúsi Hæstaréttar