Með dómi Hæstaréttar frá 11. mars sl. í máli nr. 28/2025 var fyrri dómur Landsréttar ómerktur og málinu vísað aftur til Landsréttar til löglegrar meðferðar og dómsálagningar að nýju. Í dómi Landsréttar frá 18. júní er brugðist við þeim atriðum sem Hæstiréttur gerði athugasemdir við og voru grundvöllur heimvísunarinnar.

Þá er niðurstaða Landsréttar um að sýkna ákærðu af nefndum brotum að verulegu leyti reist á mati réttarins á sönnunargildi munnlegs framburðar ákærðu og vitna sem Hæstiréttur getur ekki endurmetið.