• Lifandi bóluefni (veiklaðar veirur eða bakteríur): Frestur fyrir blóðgjöf er 4 vikur: Dæmi: mislingar, hettusótt, rauðir hundar, hlaupabóla, gulusótt, berklar, mænusótt (inntökulyf), taugaveiki (inntökulyf).
  Bólusetningu gegn bólusótt (kúabólu): Ekki má gefa blóð ef innan við 8 vikur hafa liðið frá bólusetningu og / eða húð hefur ekki fullgróið.
  

• Dauð bóluefni (óvirkar/ dauðar veirur, bakteríur eða rikkettsíur): Enginn frestur ef líðan er góð og viðkomandi hefur ekki komist í tæri við veiruna. Dæmi: HPV, inflúensa, barnaveiki, kíghósti, stífkrampi, lifrarbólguveira A, lungnabólgubaktería, mænusótt (stungulyf), taugaveiki (stungulyf), heilabólga vegna skógarmítils (TBE), japönsk heilabólga, hundaæði, kólera, heilahimnubólgubaktería, miltisbrandur.

Athuga sérstaklega:

• COVID-19 bóluefni: Ekki má gefa blóð ef innan við 7 dagar hafa liðið frá bólusetningu.

• Bólusetningu gegn lifrarbólguveiru B: Má ekki gefa blóð ef innan við 2 vikur hafa liðið frá bólusetningu.

• Hundaæði: Ef bólusetning er gerð vegna gruns um smit: Má gefa blóð 1 ári eftir bólusetningu og öllu eftirliti sé lokið.

Sérstakar reglur gilda um berklabóluefni:

• Berklapróf: Gefa má blóð þegar 1 vika er liðin frá berklaprófi og engar frekari rannsóknir / meðferðir eru fyrirhugaðar.

• Berklabólusetning: Gefa má blóð þegar 1 mánuður er liðinn frá bólusetningu.

Til fróðleiks:

Flest dauð bóluefni gefin í fyrirbyggjandi skyni hindra ekki blóðgjöf en bólusetning með lifandi bóluefni getur hindrað blóðgjöf í ákveðinn tíma vegna hættu á smiti. Við bólusetningu með dauðu bóluefni er ekki notað efni sem getur valdið sýkingu. Það þýðir að einstaklingur sem þiggur blóð frá gjafa sem nýlega hefur verið bólusettur er ekki í áhættu á að verða veikur.

Séu bóluefni gefin eftir að gjafi hefur hugsanlega verið útsettur fyrir smitefnum (t.d. eftir dýrabit) má ekki gefa blóð í ákveðinn tíma.