Það var Alexandrína drottning sem lagði hornsteininn og var eiginmaður hennar Kristján X., konungur Danmerkur og Íslands, viðstaddur ásamt fjölda íslenskra fyrirmenna.

Á hornsteininum stendur: „Hús þetta - LANDSSPÍTALINN- var reistur fyrir fje, sem íslenskar konur höfðu safnað og Alþingi veitt á fjárlögum til þess að: LÍKNA OG LÆKNA.“ Bygging spítalans hafði einmitt verið baráttumál íslenskra kvenna, sem þannig vildu minnast kosningaréttar sem konur fengu árið 1915. Hönnunin var í höndum Guðjóns Samúelssonar, húsameistara ríkisins.

Eftir að hornsteinninn var lagður tók fjögur ár að ljúka byggingu spítalans og lagðist fyrsti sjúklingurinn því ekki inn fyrr en 20. desember 1930. Í upphafi voru aðeins tvær deildir á Landspítala: hand- og lyflækningadeild en fljótlega tók röntgendeildin til starfa. Upphaflegur rúmafjöldi var 92, sem skiptist jafnt milli deildanna, en á handlækningadeildinni voru tólf rúmanna ætluð fæðandi konum.