Fjallað er um skilyrði fyrir veitingu sérfræðileyfis í lífeindafræði í 6. gr. reglugerðar nr. 1132/2012 um menntun, réttindi og skyldur lífeindafræðinga og skilyrði til að hljóta starfsleyfi og sérfræðileyfi. Samkvæmt því ákvæði skal sérfræðinám umsækjanda vera skilgreint innan þeirrar sérgreinar eða þess sérsviðs sem umsókn hans um sérfræðileyfi tekur til. Þá skal umsækjandi hafa lokið meistara- eða doktorsprófi í lífeindafræði frá viðurkenndum háskóla eða hafa sambærilega menntun.

Skilyrði fyrir veitingu starfsleyfis lífeindafræðinga er samkvæmt framangreindri reglugerð að umsækjandi hafi lokið BS-prófi í lífeindafræði að viðbættu einu ári sem lýkur með diplómaprófi í lífeindafræði frá námsbraut í lífeindafræði við læknadeild heilbrigðisvísindasviðs Háskóla Íslands.

Að loknu BS-prófi í lífeindafræði hafa nemendur val um að hefja strax 120 ECTS eininga MS-nám við námsbraut í lífeindafræði, eða taka 60 ECTS eininga diplómapróf. Þeir nemendur sem ljúka 60 ECTS eininga diplómaprófi geta að því loknu sótt um starfsleyfi, sbr. framangreint. Ákveði þeir að bæta við sig MS-námi í lífeindafræði fá þeir nemendur 60 ECTS einingar metnar úr fyrra námi. Þeir bæta þannig 60 ECTS einingum við það nám sem veitti þeim rétt til starfsleyfis og ljúka að því búnu meistaragráðu. Þeir nemendur sem hefja strax 120 ECTS eininga meistaranám, þar sem lokaverkefni getur verið annað hvort 60 eða 90 ECTS einingar, sækja almennt um starfsleyfi að því námi loknu.

Fram til þessa hafa þeir lífeindafræðingar, sem ljúka MS-prófi í lífeindafræði með annarri hvorri leiðinni sem hér hefur verið rakin, verið taldir uppfylla framangreind skilyrði 6. gr. reglugerðarinnar er lúta að því námi sem getur verið grundvöllur sérfræðileyfis, og hefur þá helst verið horft til þess hvort lokaverkefni viðkomandi hafi verið á því sérsviði sem umsókn hans tekur til.

Við gagngera skoðun á skilyrðum sérfræðileyfa, sem og með vísan til nýlegra úrskurða heilbrigðisráðuneytisins, hefur embætti landlæknis komist að þeirri niðurstöðu að framangreind reglugerð geri ráð fyrir því að umsækjendur um sérfræðileyfi hafi bætt við sig sem nemur fullu meistara- eða doktorsprófi, eða sambærilegu námi, til viðbótar við það nám sem veitti viðkomandi rétt til starfsleyfis. Að mati embættis landlæknis getur nám, þar sem helmingur námsins var grundvöllur starfsleyfis lífeindafræðings, því ekki talist uppfylla skilyrði reglugerðarinnar er lúta að því námi sem getur orðið grundvöllur sérfræðileyfis.

Með vísan til framangreinds tilkynnir embætti landlæknis að hér eftir verður gerð sú krafa að umsækjandi hafi bætt við sig fullu meistara- eða doktorsnámi, eða sambærilegu námi, á sérsviði lífeindafræði, og að það nám sem umsækjandi byggir umsókn sína um sérfræðileyfi á, hafi hafist að loknu því námi sem veitti viðkomandi rétt til starfsleyfis. Eftir sem áður þurfa önnur skilyrði 6. gr. fyrir
veitingu sérfræðileyfis jafnframt að vera uppfyllt.

Samkvæmt framangreindri reglugerð þarf lífeindafræðingur að hafa starfað á því sérsviði sem umsókn hans um sérfræðileyfi tekur til í tvö ár í fullu starfi að loknu sérfræðinámi. Til að veita þeim lífeindafræðingum, sem þegar hafa hafið meistaranám í lífeindafræði, sem viðbót við það nám sem veitir rétt til starfsleyfis, hæfilegt svigrúm og tækifæri til að fá útgefið sérfræðileyfi á grundvelli námsins, verða umsóknir þeirra um sérfræðileyfi afgreiddar í samræmi við eldri framkvæmd fram til 31. desember 2029.

Starfsleyfateymi