A höfðaði mál gegn B og krafðist greiðslu skuldar samkvæmt skuldaviðurkenningu sem C heitin hafði gefið út vegna láns til kaupa og endurbóta á fasteign. B, sem var lögerfingi C og skipti búi C einkaskiptum, krafðist sýknu og byggði m.a. á því að hluti lánsins hefði ekki verið veittur C og að skuldin hefði verið greidd með úttektum A af reikningum C. Í dómi héraðsdóms var talið sannað að lánið hefði verið veitt samkvæmt skuldaviðurkenningunni og að B hefði ekki sýnt fram á að síðar tilgreindar úttektir eða millifærslur hefðu verið greiðslur inn á kröfuna. Var því fallist á kröfu A.