Fallist var á kröfu stefnanda um að fella úr gildi úrskurð áfrýjunarnefndar samkeppnismála nr. 1/2021 en með þeim úrskurði vísaði nefndin frá kæru stefnanda. Stefndi hefur um árabil rannsakað ætlað ólögmætt samráð stefnanda og Eimskipafélags Íslands hf. á flutningsmarkaði sem stefndi telur að hafi verið umfangsmikil og varað í langan tíma. Um mitt ár 2021 gerði stefndi sátt við Eimskipafélagið þar sem það félag gekkst við brotum, greiddi háa sekt og skuldbatt sig til að grípa til ýmissa aðgerða til að koma í veg fyrir frekari brot. Skuldbatt félagið sig m.a. til að hætta öllu viðskiptalegu samstarfi við stefnanda og aðra aðila sem eru í samskiptum við hann, nema félagið gæti sýnt fram á að samskiptin raski ekki samkeppni milli þeirra. Í kæru sinni til áfrýjunarnefndar krafðist stefnandi þess að þessi hluti sáttar Eimskipafélagsins og stefnda yrði felld úr gildi.
Í niðurstöðu dómsins kemur fram að sátt stefnda, sem gerð er á grundvelli 17. gr. f. í samkeppnislögum, sé stjórnvaldsákvörðun og að unnt sé að bera efni hennar undir áfrýjunarnefnd samkeppnismála eins og aðrar ákvarðanir stefnda. Þá taldi dómurinn vafalaust að stefndi ætti einstaklegra, beinna og lögvarinna hagsmuna að gæta og nyti af þeim sökum kæruaðildar fyrir áfrýjunarnefnd samkeppnismála. Var úrskurður áfrýjunarnefndar sem byggði á öndverðum sjónarmiðum því felldur úr gildi.
