Dómasafn gefið út af dómstólum

Ákærði var sakfelldur fíkniefnalagabrot, nytjastuld, akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og akstur sviptur ökurétti og gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en brotið var hegningarauki við fyrri dóm.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og gert að sæta fangelsi í 90 daga, auk þess sem ævilöng svipting ökuréttar var áréttuð.

Ágreiningur var um á hvers hendi byggingaréttur á tilgreindri lóð væri, nánar tiltekið hvort rétturinn væri á hendi stefnenda eingöngu eða í óskiptri sameign aðila málsins. Fallist var á kröfur stefnenda um að viðurkennt yrði að stefnendur ættu einir byggingarrétt á lóðinni í jöfnum hlutföllum sín á milli. Voru stefnendur sýknaðir af kröfum stefndu í gagnsök. Sakarefni málsins, jafnt í aðal- og gagnsök, varðaði einkum það hvort breyting hafi orðið á hverjum byggingarrétturinn tilheyrði í ljósi eignaskiptayfirlýsingarinnar frá júní 1999. Var það niðurstaða dómsins að ekki hafi verið ætlun þeirra sem rituðu undir eignaskiptayfirlýsinguna að byggingarétturinn, sem stofnað hafði verið stefnendum til handa, hafi færst eftir eignarhlutföllum til stefnenda og stefndu sameiginlega og að stefnendur hafi þannig gefið þau réttindi eftir. Ekki var heldur séð að slík tilfærsla réttinda hafi verið tilgangur eignaskiptayfirlýsingarinnar í ljósi 16. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús.

Stefndi var sýknaður af kröfum stefnanda í aðalsök þar sem ekki var sýnt fram á að krafan ætti sér stoð á grundvelli vanefnda stefnda á samningi aðila. Fallist var á kröfu stefnda í gagnsök en dráttarvaxtakröfu hans vísað frá dómi.

Ákærðu sýknaðar af líkamsárás og einkaréttarkröfu vísað frá dómi.

Ákærði var sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti eftir að hafa játað háttsemi sína skýlaust undir meðferð málsins. Var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga.

Ákærða var sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hún játaði skýlaust sök. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 90 daga, skilorðsbundið til tveggja ára.

Ágreiningur var um hvort gagnstefndi, þ.e. stefnandi málsins, hefði vanefnt skyldur sínar samkvæmt kaupsamningi og eftir atvikum hvort leiða mætti ætlaðar vanefndir hans út frá öðrum samningum á milli aðila, og ef svo væri, hvort þær vanefndir væru svo verulegar að þær gætu réttlætt riftun aðalstefnda á kaupunum. Taldi dómurinn ekki unnt að fallast á það með aðalstefnda að gagnstefndi hefði vanefnt, eða myndi fyrirsjáanlega vanefna, samningsskyldur sínar gagnvart aðalstefnda, eða að slíkar vanefndir væru svo fyrirsjáanlegar að réttlætt gæti riftun aðalstefnda á kaupunum. Aðalstefndi var því dæmdur til útgáfu afsals að viðlögðum dagsektum að fjárhæð kr. 50.000 á dag, en gagnstefndi var sýknaður af kröfu um staðfestingu riftunar á kaupsamningi aðila. Þá var aðalstefnda gert að greiða gagnstefnanda málskostnað vegna hvoru tveggja aðalsakar og gagnsakar.

Ákærði var sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið undir áhrifum vímuefna og sviptur ökuréttindum, en farið var með málið samkvæmt a-lið 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var ákærða gert að sæta fangelsi í 60 daga, auk þess sem áréttuð var ævilöng svipting ökuréttar hans. Var honum þá einnig gert að greiða allan sakarkostnað málsins.

Ákærða var sakfelld fyrir ýmis umferðarlagabrot, m.a. akstur undir áhrifum vímuefna og akstur svipt ökurétti. Farið var með málið eftir a-lið 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 75 daga, auk þess sem áréttuð var ævilöng svipting ökuréttar hennar. Þá var henni gert að greiða sakarkostnað málsins.