Kröfum varnaraðila var vísað frá dómi, m.a. þar sem kröfugerðin fullnægði hvorki þeim kröfum sem gerðar eru í d-lið 1. mgr. 80. gr. né í 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 2. mgr. 178. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.
Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að viðurkenndur yrði dómi réttur stefnanda til greiðslu bóta úr sjúkdómatryggingu hjá stefnda þar sem að ársfrestur 2. mgr. 124. gr. laga nr. 30/2004 til að höfða mál eða krefjast meðferðar málsins fyrir úrskurðaraðila var liðinn þegar stefnandi höfðaði málið.
Ákærði sem játaði sök var dæmdur til að sæta fangelsi í 8 mánuði fyrir m.a. sérstaklega hættulega líkamsárás og rán. Var um að ræða hegningarauka við refsingu í fyrri dómi.
Ákærði var sakfelldur fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot og brot gegn lögreglulögum. Var honum gert að sæta fangelsi í 4 másnuði ásamt því að vera sviptur ökuréttindum ævilangt.
Í málinu deildu aðilar um lok leigutíma og kröfur leigusala í tryggingarfé leigjanda vegna málunar, þrifa og skemmda á borðplötu. Kröfu stefnanda, leigusala, um ógildingu úrskurðar kærunefndar húsamála var hafnað.
Ákærði var sakfelldur fyrir nauðgun og kynferðisbrot gegn barni en sýknaður af öðrum ákæruefnum. Hvorki 15. né 16. gr. almennra hegningarlaga voru taldar eiga við um ákærða og var honum gert að sæta fangelsi í þrjú ár.
Ekki var fallist á að stefnandi ætti skaðbótakröfu á hendur stefnda, vátryggingafélagi byggingarstjóra, vegna ágalla á múrverki fasteignar og skorts á lögbundnu eftirliti þar sem krafan væri fyrnd auk þess sem að ekki var talið að byggingarstjóri gæti borið ábyrgð á verkum verktakans eins og atvikum var háttað.
Stefnandi höfðaði mál til viðurkenningar bótaskyldu vegna tjóns á fasteign af völdum þess að samskeyti inntakslagnar fyrir heitt vatn fóru í sundur. Fallist var á með stefndu að stefnandi hefði ekki afmarkað með nægilega skýrum hætti í stefnu í hverju tjónið fólst eða gert fullnægjandi grein fyrir sönnunargögnum um það. Málinu var því vísað frá dómi.
