Reglugerð þessari er ætlað að gilda um mat á því hvort dvöl EES- eða EFTA-borgara eða aðstandenda þeirra megi teljast ósanngjörn byrði á kerfi félagslegrar aðstoðar, sbr. 83. gr. og c-liður 1. mgr. 84. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Markmið reglugerðarinnar er að skilgreina hugtakið "ósanngjörn byrði á kerfi félagslegrar aðstoðar" sem haft getur áhrif á rétt til dvalar samkvæmt 83. gr. laga nr. 80/2016. Í reglugerðinni eru settir fram þættir sem sveitarfélögum ber að taka tillit til þegar mat er framkvæmt á því hvort dvöl EES- eða EFTA-borgara geti talist ósanngjörn byrði á kerfi félagslegrar aðstoðar. Matið skal vera heildstætt og einstaklingsbundið og skulu skilgreindir þættir 3. gr. reglugerðarinnar túlkaðir viðkomandi einstaklingi í hag.

Útlendingastofnun tekur ákvörðun um hvort einstaklingur teljist ósanngjörn byrði á kerfi félagslegrar aðstoðar og áhrif þess á dvalarrétt.

Reglugerðin er sett með stoð í 2. málsl. 5. mgr. 83. gr. laga um útlendinga, nr. 80/2016, með síðari breytingum.