Meginmarkmið reglugerðar ESB nr. 2019/881 er annars vegar að tryggja Netöryggisstofnun Evrópusambandsins, sem í daglegu tali er kölluð ENISA, varanlegan starfsgrundvöll og efla starfsemi hennar á sviði netöryggis. Hins vegar er markmið reglugerðarinnar að koma á fót samræmdu, valkvæðu, evrópsku vottunarferli fyrir vörur, þjónustu og ferla á sviði upplýsinga- og fjarskiptatækni (e. Information and Communication Technology – ICT), til þess m.a. að vernda aðgengi, réttleika eða leynd gagna eða tendrar virkni eða þjónustu sem boðið er upp á með slíkum vörum, þjónustu eða ferlum.

Gerðin er tekin upp í íslenskan rétt með tilvísunarákvæði, sbr. 1. gr. frumvarpsdraga, en í öðrum ákvæðum frumvarpsdraga eru gerðar nauðsynlegar aðlaganir og skilgreiningar til að aðlaga hana að íslensku stofnanaumhverfi og atvinnulífi. Má þar einna helst nefna að Fjarskiptastofu er falið hlutverk landsbundins netöryggisvottunaryfirvalds, sbr. 3. gr., stofnunni veittar heimildir til að útvista tilteknum verkefnum til ytri aðila sér sérstaklega tilgreint að sá sem óskar netöryggisvottunar skuli greiða kostnað sem hlýst af útgáfu vottorðinu, sbr. 4. gr., eftirlitsheimildir stofnunarinnar eru skilgreindar, sbr. 5. gr., stofnuninni er veitt heimilt til að leggja á dag- og stjórnvaldssektir vegna brota gegn ákvæðum laganna, sbr. 12. og 13. gr., auk þess að ráðherra eru veittar reglugerðarheimildir til að kveða á um nánari framkvæmd laganna, sbr. 14. gr.